20140205 1 header

Het is al een weer 5 jaar geleden dat ik onze labrador pup mochten ophalen.

Helemaal gelukkig dat het eindelijk mijn pupje mee naar huis mocht.

Ik had hem gedacht de naam Premier te laten houden die er op de stamboom staat,

Het is uiteindelijk ook mijn eerste eigen hond.

Het was voor ons wel erg wennen aan elkaar voor mij en voor de hond zonder zijn mam en nestgenootjes.

Ik ben erg blij dat ik deze labrador altijd om me heen heb.

Premier Dia-Wim van de Victoriahof

premier2

 

rose-sneeuw 

Super blij met ons toller teefje Roze X-mas van de Victoriahof.

Binnenkort krijgen we weer een nieuwe pup in huis erbij van Wim en Caroline

We zijn ontzettend blij dat we van hun tollers mogen genieten.

Dank je wel Wim en Caroline jullie deur staat altijd open voor alle vragen die we soms hebben.


Mark en Stephanie

mil2014 250x174

Dit is ons drietal van de Victoriahof .

Onze Toller Maple Rudi  van de Victoriahof

Rechts ligt onze Ivar Fille van de Victoriahof

Links onze licht blonde Lars Maggio Tria van de Victoriahof

 

Het is een vrolijk drietal waarvan de toller de leidster is en dat wordt door de reutjes totaal geaccepteerd. Ze leidt met strakke poot maar eerlijk en rechtvaardig .

Toen wij in 2002 op zoek gingen naar een toller was dit ras nog lang niet zo bekend als tegenwoordig. We wilden wel graag een goed gevoel hebben bij de fokkers en dit vonden we bij Wim en Caroline die het belang van de puppen voorop stellen  en zeker wilden weten dat hun puppen goed terecht komen.

Het is dus van 2 kanten een soort sollicitatie gesprek geweest en we vonden allebei dat het geslaagd was tijdens het gesprek hebben we alle gezondsheids papieren van de ouders  uitgebreid mogen inzien en toelichting er over gekregen indien het nodig was  .  

Bij het ophalen van de pup kregen we alle drie de keren een uitgebreide "handleiding"mee en de mededeling dat we ten alle tijden konden bellen met vragen.  Hier hebben we ook regelmatig gebruik van gemaakt ook al voelden we ons wel eens lastig . Iets waar Wim en Caroline het totaal niet mee eens waren . Van alle drie de nestjes kennen we ook bijna alle baasjes , doormiddel van reunië of gehoorzaamheidstrainingen met Caroline  en van het pension of dagopvang.

Onze dochter heeft ook een labrador teefje van Wim en Caroline en is daar uitermate blij mee.

Mochten we uitbreiding van ons roedeltje overwegen zullen we ZEKER pols hoogte gaan wanneer er weer een nestje in aantocht is. Of een Labradortje of een tollertje.

Wie ons voor is met een nieuwe pup wensen we net zoveel plezier met de hond als wij altijd doen met de Victoriahof clan .

Fam .van de Griendt

 

Caroline en familie,

Langs deze weg wilden wij jullie bedanken voor de gastvrije ontvangst, alle adviezen en begeleiding bij de aanschaf van Bo.
Het is heel fijn te ervaren dat er mensen zijn, die zo betrokken en toegewijd zijn bij de opvoeding en verzorging van hun en andermans dieren.
Wij zijn er ook van overtuigd dat onze pup een goede basis heeft meegekregen om in zijn verdere leven uit te groeien tot een gezonde, levenslustige fijne hond.
Natuurlijk zullen wij daar ook veel tijd en energie in moeten steken, maar de basis is gelegd en dat is van groot belang.
Wij hebben Bo nog maar 10 dagen en hebben er al veel plezier aan beleefd, is al overal mee naar toe geweest, achter op de fiets, in de auto,geen probleem.
Vandaag is hij voor het eerst naar een puppycursus geweest en naar mijn idee leert hij vrij snel.
Vanzelfsprekend zullen wij jullie geregeld op de hoogte houden van de handel en wandel van Bo.

Hartelijke groeten Rose-marie en Kees Minderhoud.

mapleGraag willen mijn man en ik even een reactie kwijt over onze ervaringen met de Kennel van de Victoriahof. Het was van ons al een tijd een wens geweest om een Toller te hebben. Door toeval leerden we Wim en Caroline kennen. We werden gastvrij ontvangen en na een "sollicitatie gesprek" te hebben gehad met Wim en Caroline dat voor ons als zeer positief ervaren werd, mochten we ons de toekomstige bazen van een Toller pupje noemen.

Het gesprek vonden wij zelf erg positief omdat het wel gaat over een levend wezen, en Wim en Caroline zeker moesten weten dat de pup een goede toekomst zou krijgen. Het belang van de pup staat voor hen duidelijk voorop en de paar keer dat ze een nestje hebben zetten ze zich daar ook duidelijk voor in.
Wat ons ook opviel was dat er duidelijk het verschil werd uitgelegd tussen een Toller en een labrador [die we al hadden].
Zowel van de reu en de teef werden rustig alle papieren besproken en getoond:
heup-dysplasie-uitslagformulieren, ogentest-uitslagformulieren , show-resultaten , enz. 
Toen de pups eenmaal geboren waren, werden we gebeld en werd er een afspraak gemaakt wanneer we mochten komen kijken.
Na 3 weken was het eindelijk zover. De omgeving en de kraamkamer waren erg netjes en schoon; na onze handen grondig te hebben gewassen , mochten we de kraamkamer in.
De kraamkamer is in huis naast de woonkamer en bestaat uit 2 delen: een deel voor de puppy's waarin ook de werpkist is waar de puppy's onder de warme lamp liggen en een deel voor de moeder als ze niet bij de puppy's wil liggen.
Om de anderhalve week kwamen we even kijken.
Altijd was het netjes schoon en zag er alles keurig verzorgd uit.
Toen het zover was dat we Maple mee naar huis konden nemen, hebben we genoeg informatie gekregen over voeding en verzorging, en waar we op moesten letten bij de opvoeding van een pup.
Ook kregen we te horen dat we ten alle tijden konden bellen als er vragen waren. Hiervan hebben we, zeker in het begin, ook regelmatig gebruik gemaakt.
Onze dank hiervoor nog steeds!!!
Soms doe ik nog wel eens een beroep op Caroline en dan staat ze altijd met raad klaar voor ons, niet alleen voor onze Toller maar ook voor onze 2 Labradors die we ook weer bij hen gekocht hebben omdat hun hele fokwijze ons toch wel erg aansprak. Misschien minder nesten per jaar, je komt soms op een wachtlijst. Meer gericht op instandhouding van het ras dan op voldoen aan de soms impulsieve aanschaf door mensen.
Maple is inmiddels een lieve Toller dame van ruim zes jaar met een eigenzinnig karakter, maar dat is kenmerkend voor Tollers. Een intelligent en waakzaam ras, baasgericht en een duidelijke will to please.

Groetjes, Wim en Margot 

"Auf der Suche nach einem Duck Toller…" - Mit diesem Satz ging die Suche los

Luz Mare van de VictoriahofNachdem Anfang des Jahres meine Duck-Toller-Hündin Bunji gestorben war, machte ich mich auf die Suche nach einer neuen Gefährtin für unsere Mix-Hündin Nelli. Für mich war sofort klar, dass es wieder ein Duck Toller sein soll. Im Bewusstsein, dass es nicht einfach sein würde, einen guten Toller zu finden, schrieb ich Züchtern in Deutschland, Dänemark, Schweden, Norwegen, den Niederlande, Belgien und unter anderem Linus Bos, den Besitzer des Rüden Ösmo.

Herr Bos gab meine Daten an Wim und Caroline van de Lagemaat, die zu der Zeit gerade Welpen von ihrer Hündin Arezina zu vergeben hatten. Telefonisch wurde sofort ein Termin für ein erstes Kennenlernen vereinbart. Eine Woche später fuhren meine Mutter und ich die 185km von Haan (Düsseldorf, Deutschland) nach Wadenoyen. Je mehr wir uns unserem Ziel näherten, umso aufgeregter wurden wir: Werden sie uns als "gut genug" ansehen, um einen Hund von ihnen zu bekommen? ... Werden sie uns sympathisch sein? ... Wie sehen die Hunde aus? … Sind sie gesund? … etc. 
Doch alle Bedenken waren umsonst, wir wurden sowohl von den Hunden als auch von Caroline und Wim herzlich begrüßt. Einiger Sprachprobleme zum Trotz verstanden wir uns von Anfang an. Bei einem Kaffee wurden uns alle Papiere gezeigt, die unseren guten Eindruck bestätigten. Als es danach zu den Welpen ging, begrüßte uns zunächst Arezina. Wir waren erstaunt wie fit sie aussah, obwohl sie schon seit vier Wochen 6 Welpen säugte. Sofort verliebt wagten wir nun einen ersten Blick auf die Welpen und als ich Luz das erste Mal auf dem Arm hatte, stand der Beschluss fest, wir haben ein neues Familienmitglied! 
Doch erst einmal hieß es noch vier Wochen zu warten. Um uns die Zeit des Wartens zu vereinfachen, schickten Wim und Caroline uns regelmäßig Fotos und wir fuhren wöchentlich nach Wadenoyen um Luz die Chance zu geben uns schon ein wenig zu beschnuppern. Jedes mal stand für uns Kaffee bereit und Caroline, die uns alle Fragen offen beantwortete.

Luz Mare van de Victoriahof 02Zu Hause hingegen galt es noch einiges zu erledigen, Kabel mussten verkleidet werden, Treppen vergittert und was noch so anfiel um Luz eine möglichst sichere neue Heimat zu bieten. 
Am 6. April war nun endlich der Tag gekommen, an dem der neue Lebensabschnitt beginnen sollte. Wir fuhren nach Wadenoyen um Luz abzuholen. Nachdem alle Formalitäten erledigt und natürlich ein Kaffee getrunken war, hieß es Abschied nehmen.

Der Abschied war sehr herzlich und emotionsgeladen, Tränen flossen auf beiden Seiten. Nur Luz schaute ahnungslos und etwas ängstlich drein, voller Spannung, wie das Leben wohl ohne Mama und die Geschwister aussehen würde. 
Doch es war kein Abschied für immer… kaum waren wir zu Hause angekommen wurden wieder fleißig E-mails hin und her geschickt, um sich über den neusten Stand der Dinge zu informieren. Eins ist uns allen klar, der letzte Kaffe ist noch nicht gemeinsam getrunken…

Heute, vier Wochen später, hat sich Luz prächtig eingelebt. Sie sie ein richtiges Energiebündel geworden. Ihr Temperament hält einen ganz schön auf Trapp. Jeden Tag lernt sie neue Sachen kennen sowohl Gutes wie auch Unfug. Doch neue Kommandos lernt sie auch erstaunlich schnell. Ich bin glücklich, einen so tollen Hund gefunden zu haben. Wir sind schon ein richtiges Team!

Caroline und Wim möchten wir noch einmal ganz herzlich für die liebevolle Aufzucht und die tatkräftige und engagierte Unterstützung und Begleitung auf dem Weg zu einem neuen Familienmitglied danken.

Elisabeth Piegeler

Joris Duo van de VictoriahofDit is onze Joris, officieel Joris Duo van de Victoriahof, Zeven jaar oud is onze lab nu. Nog niet zo lang geleden werd hij door zijn gedrag altijd als 'jonge hond' in geschat. Maar met z'n grijze bekje, valt niet meer te ontkennen, dat hij niet meer de jongste is. Joris is een heerlijke hond. Soms een beetje sullig, maar bovenal is hij heel lief. Te lief soms. Voor waakhond is hij gezakt. Een insluiper liet hij rustig z'n gang gaan, geen blaf of grom heeft hij laten horen. 

Maar dat lieve karakter is verder alleen maar prettig. Het is een allemansvriend; kinderen kunnen alles met hem doen en als hij het zat is, loopt hij weg.
Om Joris goede manieren bij te brengen, zijn we twee jaar op training geweest bij Caroline. Dat waren gezellige uurtjes en we hebben er veel van geleerd. Voet, volg, af, blijf; als hij het wil, kent hij alle commando's. 
Erg slim is Joris echter niet. Wij noemen 'm liefkozend 'dom blondje'. Gooi je een bal, kijkt hij je een beetje dom aan. In een helder moment wil hij er nog wel eens achteraan lopen, maar dat hij de bal moet terugbrengen, dat wil er maar niet in.
Toch hebben we 'm een paar trucjes kunnen bijbrengen. Zo brengt hij de krant naar binnen en helpt hij vol enthousiasme mee bij het uitladen van de boodschappen. Dan brengt hij een zak dropjes naar de keuken. Hiervoor krijgt hij natuurlijk wel als beloning een brokje. Want het blijft natuurlijk wel een labrador…. eten gaat voor alles!

Corry Kuster

BLACK OCTO van de VictoriahofHallo Caroline, en Wim hierbij sturen we je een paar foto s van (Sem) BLACK OCTO v d victoria hof. Zoals je op de foto's ziet gaat het erg goed met sem hier in de polder. ze kan de hele dag vrij lopen in onze tuin en op ons land! wij zijn kei blij met haar, we zijn samen op cursus geweest, hebben 2 diploma s gehaald. het is nu alweer een jaar geleden dat we haar kregen, en ze luistert, als het haar uitkomt. best goed, maar beetje eigenwijs is ook wel leuk! nou groetjes van Patrick en Bianca en natuurlijk van Sem

 

Rosa Svezia van de VictoriahofWij hebben ongeveer een jaar op Rosa moeten wachten. Augustus van dit jaar word zij alweer acht jaar. Rosa is nog steeds een ontzettend blije, lieve en enthousiaste hond. Wij zijn dan ook erg blij met haar, zij neemt een belangrijke plaats in in ons gezin. Groeten, Martin, Karin en Laura

 

TaraRudivandeVictoriahofHallo Wim en Caroline Met onze Tara (Rudi van de Victoriahof, geb. 17.10.2002) gaat het fantastisch goed. Het is een hele leuke, gezellige en actieve hond. Zoals jullie op de foto's kunnen zien is hij gek op tennisballen en als je dan lang gerend hebt, wil je graag even in een plas zwemmen. Heerlijk. Het ga jullie goed en hartelijke groeten van fam. Opdam.

 

Bommel van de Victoria HofDeze stoere blonde jongen op de foto heet "Bommel" en hij is geboren op 10 augustus 2001. Zijn officiële naam is Bommel van de Victoria Hof. Zijn vader is Dee-Fair Whisky Time en zijn moeder Veronica Smoky v.d. Victoriahof. Bommel is een herplaatsing en we zijn dolblij met hem! Toen hij ca. 8 maanden was is hij bij ons gezin gekomen.

Mijn toenmalige college Anneke had drie labradors, allemaal via/van Caroline! 
Ik vond het altijd leuk als ze vertelde over hun karakters en streken. Hadden ze weer satéetjes gegeten compleet met stokjes of waren ze op de vuilniscontainer geklommen om achter een leuke dame aan te gaan!
Op een dag belde Caroline mijn collega of ze nog een gezin wist voor het herplaatsen van een labrador. Ze dacht meteen aan ons gezin! 
We gingen samen naar Wadenoyen om te "kijken", maar we hebben Bommel meteen meegenomen! Het klikte!
Bij Caroline kochten we direct een mand, halsband en voer!
De kinderen wilden dolgraag een hond en wisten van niets! Wat een verrassing! 
Bommel voelde zich snel thuis. Hij was al zindelijk en sliep in het begin s'nachts in zijn bench. In zijn pubertijd heeft hij natuurlijk wel het één en ander uitgehaald!
Enkele schoenen werden opgegeten en hij haalde regelmatig de fotolijstjes uit de vensterbank om er lekker een randje van af te knagen. 
Bommel is nu een rustige, vriendelijke en zéér sociale hond. Makkelijk in de omgang met andere honden (een beetje onderdanig) en ik kan hem gerust "uit logeren" sturen (hij past zich overal aan).
Hij houdt van lekker eten (is kampioen bedelen) en slapen in het gras of op zijn kleedje.
Een beetje lui is ie wel, maar als je wil stoeien doet ie graag mee!
Iedere vakantie gaat hij naar zijn "hotel" in Wadenoyen, dierenpension de Bommel.
Hij heeft het daar prima naar zijn zin en is al enthousiast als hij de auto uitkomt!
Hij kan er heerlijk buiten spelen en komt altijd weer vrolijk en fris (gewassen en geborsteld) terug.
We hopen dat we nog lang van zo'n gezellige huisgenoot én van de goede zorgen van dierenpension de Bommel mogen genieten!

ChicoWij wisten het al heel snel: wij wilden graag een hond! Omdat wij tevens een kinderwens hadden moest het natuurlijk wel een kindvriendelijke hond zijn, die zich aan zou kunnen passen als er kindjes zouden komen. Na een uitgebreid onderzoek - via internet, boeken, etc. - werd besloten dat het een labrador zou moeten worden.

Na het besluit voor een "lab", moest er ook een fokker worden gevonden. Dat bleek nog moeilijker dan het bepalen van het ras! In kranten wordt er natuurlijk volop geadverteerd. Maar ja, hoe weet je of dat goede fokkers zijn?

We zijn met diverse mensen gaan praten en kregen veel vreselijke verhalen te horen over "foute" fokkers. Dan is het als 'leek' natuurlijk erg moeilijk om een fokker te vinden die wel goed is. Uiteindelijk kregen wij via via de tip om bij Dierenpension de Bommel te gaan kijken. Dus op een zonnige zaterdagochtend zijn wij daar naartoe gereden voor een kijkje en een kennismaking.

De honden die we zagen rondlopen waren prachtig! We werden meteen enthousiast! Maar ja, als wij dachten dat wij zo maar een hondje konden kopen, dan hadden we het goed mis!! We zijn twee keer op bezoek geweest en hebben toen uitgebreid met Caroline gesproken (dit was overigens verplicht, maar bleek uiteindelijk ook heel gezellig te zijn!). We werden uitgebreid uitgehoord over het ontstaan van onze wens, onze visie op het opvoeden van de hond, onze wensen ten aanzien van de toekomst, etc.

Na deze gesprekken wisten we het helemaal zeker: deze vrouw houdt van al haar honden en zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat ze goed terecht komen. Dan heb je als koper natuurlijk ook de garantie dat de honden van goede komaf zijn - iemand die zo veel moeite doet om ze goed te plaatsen zal ook alle mogelijke zorg besteden aan het fokken zelf! We hebben later wel eens grapjes gemaakt dat er geen toetsing is om vader en moeder te worden, maar een zeer uitgebreide selectie wordt gedaan voordat je een lab van Caroline en Wim mee krijgt!!

We zijn uiteindelijk 'goedgekeurd' en hebben een prachtige bruine lab gekregen, die wij de naam Chico hebben gegeven. Een prachtig - en eigenwijs - beestje, waar we bijna acht jaar van hebben genoten. In die tijd zijn onze twee dochters geboren, en Chico had daar geen enkel probleem mee. Hij werd weer wat waakzamer en bleef altijd dicht bij de meisjes in de buurt! Helaas hebben wij Chico niet kunnen houden. Onze oudste dochter heeft tijdens haar geboorte een hersenbeschadiging opgelopen en het is voor ons te zwaar om de zorg voor haar (en haar zusje) te combineren met het zorgen voor een hond.

Ook tijdens dit (voor ons vreselijk moeilijk) proces - we hebben na lang wikken en wegen besloten om Chico uit huis te plaatsen - bleken Caroline en Wim weer een rots in de branding. Toen wij Caroline belde om te vragen of zij ons zou kunnen helpen, aarzelde ze geen moment. Nog voordat we konden uitleggen waarom we Chico uit huis wilde plaatsen, gaf zij al aan dat hij terug moest komen bij haar. Op een grijze maandagmiddag zijn we dus na heel veel jaren weer terug geweest bij Dierenpension de Bommel. Met heel veel tranen - en toch rust omdat hij in goede handen zou zijn - hebben we Chico achtergelaten.

In de periode daarna hebben we veel e-mail contact gehad met Caroline. Inmiddels heeft zij een nieuw huisje voor hem gevonden, waar hij zelfs een lab huisgenootje heeft! We weten zeker dat ons maatje goed terecht is gekomen, en hebben nu dus vrede met ons besluit! Wij hebben ontzettend genoten van alle goede jaren met Chico, en zijn ontzettend blij dat wij ooit - lang geleden - bij Caroline en Wim terecht zijn gekomen!!

Hoi Caroline,

MaraMara is geboren op 11 maart 2007, het was een nestje van 8 zwarte labradors. Wij hadden al een Westie(Renzo), die toen 1,5 jaar was en wilden er graag een hond bij. Nog een Westie werd ons afgeraden, omdat Renzo een behoorlijk fel baasje is en de nieuwe hond zou zijn gedrag dan overnemen. Daarom zochten we een hond die makkelijk bij andere honden kan en kwamen uit op een Labrador. We gingen kijken bij de Bommel, omdat we voor Renzo dagopvang zochten. We hadden vernomen dat dat tevens een Labrador kennel is en wilden ons in laten schrijven voor een zwarte Labrador pup, een teefje. Na de informatie over de dagopvang vertelde ik dat en toevallig hadden ze net een nestje zwarte Labradors en nog ééntje over, een teefje. Als ik serieus geïnteresseerd was, mocht ik de puppies zien. De keus was snel gemaakt, de puppies zagen er geweldig uit. Ik vond het prettig, dat Caroline bepaalde wie welk hondje zou krijgen, zij wist tenslotte het best de karaktertjes. Vervolgens kregen we de nodige informatie en werd het formeel geregeld. Mara was toen 5 weken oud en elke week kregen we van Caroline mail met foto's van de hondjes en een leuk verhaaltje erbij. Op 5 mei mochten we haar ophalen, met op papier alles over de verzorging voor de komende weken. Renzo vond het eigenlijk meteen leuk, een speelkameraadje erbij. En Mara deed het hartstikke goed. Vanaf 14 weken mocht ze naar de dagopvang, tot die tijd ving Caroline haar thuis op als wij weg moesten. Ook mocht ze met 14 weken beginnen met de gehoorzaamheidscursus. Wij hebben er een enorm leuke hond aan, ze kan prima luisteren en er zit natuurlijk ook de nodige ondeugendheid in. Ze is vooral erg mooi om te zien, vinden wij, maar waarschijnlijk vinden alle baasjes hun eigen hond heel mooi. Elke week gaat ze met veel plezier een dagje naar de dagopvang, samen met Renzo, en op zaterdagochtend naar de cursus. De cursus vind ik zelf leuk om te doen, je blijft dan toch bezig met de opvoeding, leert er toch steeds weer wat en kan eventuele vragen kwijt. 


Groetjes, Ron en Annelies Weijmans uit Tiel

Nu bijna 7 jaar geleden wilden we graag een nieuwe huisgenoot erbij. Van een dierenarts hoorden we over een kennel in Wamel, die gespecialiseerd was in Labrador Retrievers. En zo kwamen we bij Caroline en Wim van de Lagemaat. De eerste kennismaking bij hen aan de keukentafel verliep heel ontspannen en we besloten te gaan voor een jonge Labrador. Wat voor ons erg van belang was dat onze jonge pup (en later grote hond) in vakantietijden een prima logeerplek zou hebben. Caroline had, aanvankelijk op kleine schaal, de mogelijkheid voor vakantieverblijf.

Begin februari 2001 zou Juanita een nest puppies krijgen. Op 11 februari werd Beau geboren, samen met nog 7 broertjes en 3 zusjes. Traditiegetrouw werd het nest vernoemd naar iets of iemand in de directe omgeving van Caroline. Een goede vriendin was bij de geboorte van het nest aanwezig en zo heette onze jonge pup vanaf dat moment Beau Everdina van de Victoriahof.
Zo'n 7 weken later kwam Beau bij ons in huis, waar hij al meteen beste maatjes was met onze dochter Anouschka, toen 2 ½ jaar oud. Het "programma" van uitlaten, trainen en opvoeden kon beginnen. Het eerste jaar had Beau een eigen huisje in onze kamer in de vorm van een ruime bench. Na enkele maanden zijn we gestart met een puppy-training, gegeven door Caroline zelf en daardoor behoorlijk gericht op jonge Labradors.
Gestaag groeide het jonge diertje uit tot een lieve en aanhankelijke hond. Lekker drukke en onstuimige momenten wisselen af met tijden dat hij uitgeteld en sloom in zijn mand of op een matje ligt. De ene keer reageert hij snel en veert hij overeind; even erna tilt hij voorzichtig één ooglid op en laat hij het hele gezinsgebeuren relaxed aan zich voorbij gaan. Waar wij ons in het begin afvroegen of er wel geluid in onze viervoeter zou zitten, zijn we nu blij met een hond die niet bij het minste of geringste staat te blaffen en grommen. Bij een keuring als waak- of politiehond zou hij ongetwijfeld een dikke onvoldoende scoren. Voor ons geen enkel probleem, bij ons is hij in huis als maatje en als stoei- en knuffelhond. En dat levert hem een ruime tien op.

p12Vrijwel het hele jaar is hij onze gezellige en vriendelijke huisgenoot, maar tijdens onze vakanties en sporadisch een lang weekend gaat Beau ook op vakantie. Dan gaat hij naar 'huis', of zoals onze dochter zegt: dan gaat hij bij zijn moeder spelen en logeren; bij zijn eigen moeder Juanita en bij zijn tweede moeder Caroline.

Wij hebben Beau nu ruim 6 jaar. Geen moment hebben we spijt gehad van deze hond. Zowiezo is een Labrador bij uitstek geschikt als gezinshond, maar daarnaast is het karakter van onze hond, en waarschijnlijk van het hele nest, fantastisch. We hopen nog lang van onze kameraad te mogen genieten. Hopelijk geniet hij evenzeer van het wonen bij ons. Over de weken dat hij in Wadenoijen is maken wij ons al helemaal geen zorgen. Hij kan daar stoeien en ravotten met de andere vriendjes die er wonen of logeren. Hij voelt zich daar helemaal thuis.
Over 2 dagen is het weer zover. Terwijl wij zelf gaan genieten van de Zuid-Europesche zon, woont Beau bijna 3 weken in Wadenoijen. Daar slaapt en eet hij om overdag door de wei te rennen en te denderen en te stoeien met zijn vakantie vriendjes: de andere Labradors die op de Bommel wonen of logeren.
Als wij na onze vakantie hem dan weer ophalen is hij energiek en uitgeteld tegelijk. Gewassen en geborsteld gaat hij ook graag weer met ons mee naar zijn eigen huis.

Wij gaan weer een jaar genieten van onze Beau, onze Labrador, maar vooral van de grote vriend van onze dochter Anouschka.

Marthy, Hannie en Anouschka Luypen

Hallo Caroline en Wim,

hierbij de ervaringen, die wij sinds januari 2004 hebben met Dierenpension De Bommel of moeten we zeggen dierenhotel De Bommel.

Toen onze vorige hond Quinta (een zwarte Afghaan teef) helaas na 13 jaar was overleden hadden wij natuurlijk veel verdriet. Nemen we nog een nieuwe hond of niet, dat was de vraag. Maar toen wij op bezoek waren bij onze vrienden Bauke en Annette van Aardenne, zagen wij daar een prachtige, lieve en gehoorzame zwarte labrador, genaamd Quincy en de hondenkriebels waren weer volop aanwezig. Zij waren lovend over Dierenpension De Bommel/kennel Van de Victoriahof en wij zijn toen een paar dagen later toch naar Wadenoyen gereden om alléén maar te kijken hoe het daar werkelijk was en of er eventueel een nestje in aantocht was. We werden vriendelijk toch streng ondervragend en aftastend begroet. Niet iedereen komt bij Caroline in aanmerking om een pup uit "haar" nest te kopen.
Het toeval was, dat zij net een nestje had en we mochten vanuit de verte de puppies aanschouwen.

Wij waren eigenlijk op zoek naar een zwarte teef. Waarom, onze Quinta was zwart en een teef. Maar bij het aanschouwen van al die lieve kleintjes speelden de kleur en de geaardheid eigenlijk geen rol meer. Wij konden zelf ook geen puppy uitzoeken want er was ook maar één puppy meer "over".
Caroline had geen goed gevoel bij de nieuwe eigenaren en had besloten deze pup uiteindelijk toch niet aan hen te verkopen.

Dus wij naar huis, wat doen we, eigenlijk eerder dan verwacht zouden we misschien toch een nieuw huisgenootje erbij kunnen krijgen. 's Avonds gebeld met Caroline en Wim en gelukkig kwamen wij wel in aanmerking voor deze blonde reu.
Half januari mochten wij hem ophalen, 9 weken was hij toen. Met tranen in haar ogen droeg ze haar laatste pup aan ons over. De rest was al opgehaald en onze kleine was bij haar in huis geweest tezamen met zijn zus, die Caroline zelf hield.

p10We noemden hem Storm (File van de Victoriahof). Nu dat hebben wij geweten. De eerste maanden waren niet altijd makkelijk maar we konden Caroline altijd bellen voor advies en nu hebben we de liefste hond ter wereld.....
Sinds april 2004 zijn we trouw naar haar hondentraining gegaan, dat had Storm ook absoluut nodig. Ondanks de afstand, 45 minuten rijden met de auto, gingen we iedere zaterdagochtend en een aantal maanden ook nog op woensdagochtend voor extra privé training naar Wadenoyen.

En dat heeft ongelooflijk goed geholpen.

Sterker nog, Peter gaat nog steeds bijna iedere zaterdagochtend naar de behendigheid- en gehoorzaamheidtraining. Niet dat het nu nog persé noodzakelijk is maar gewoon omdat zowel Storm als zijn baasje het leukvinden.
Bijzonder is het ook, dat er nog steeds drie broers van Storm aanwezig zijn. Vooral zijn broertje Beau is een grote vriend van hem. Overigens nieuwe cursisten worden ook altijd hartelijk begroet.

Ook is Storm regelmatig aan het logeren bij Caroline. Voor ons, vooral voor mij Caroline (toevallig hebben we dezelfde voornaam) is het moeilijk om Storm achter te laten maar dat geldt niet voor Storm.
Iedere keer begint hij bij de rotonde al aan te geven, dat hij weet waar hij heen gaat, kwispelen, heen en weer bewegen, rij nou eens door want ik kan er niet snel genoeg heen. Dat is soms weleens slikken.

Hij wordt ontvangen met veel warmte, paspoort inleveren, zakje met botjes etc. afgeven, briefje met bijzonderheden erbij, totaal overbodig maar ter geruststelling van het bazinnetje, checken of alle inentingen ok zijn en Stormpie gaat, zonder om te kijken, gezellig mee naar achteren. Het avontuur tegemoet, lekker spelen met al die andere honden.

Wanneer we hem dan weer ophalen, verwacht je een ontzettend enthousiaste hond terug te zien. Niets is minder waar, hij is blij om je te zien maar uit alles blijkt dat hij het ook niet erg zou vinden om nu weer terug te gaannaar zijn vriendjes.
Dit is het beste bewijs, dat hij het goed naar zijn zin heeft bij Caroline en haar medewerkers.

Maar als hij dan toch weer lekker schoon gewassen en geborsteld in de auto zit en een paar dagen bijgeslapen heeft is hij thuis ook weer helemaal tevreden.

Volgende week gaat hij toch weer lekker naar de training en ziet hij z'n maten weer.
Het is ondertussen een vaste groep geworden, die onder leiding van Caroline, nog steeds de training volgt en daarna lekker aan het spelen gaan terwijl de baasjes en bazinnetjes gezellig een kopje koffie drinken en hun hondenervaringen uitwisselen.

Een compliment ook voor "de Kwispelkrant", een honden magazine, die wordt uitgegeven door Dierenpension De Bommel met vele nuttige tips en leuke verhaaltjes van hondeneigenaren, die of wel de hond bij Caroline gekochthebben en/of waarvan de hond bij Caroline en Wim regelmatig logeert.

Peter en Caroline van Loef
Storm File van de Victoriahof

*****
Dierenpension

"De Bommel"

toller 


 Labrador aanbieding

COUPE A LA LAB

€ 60.00

(dit is wassen en ontwollen)


 

Gevraagd

 Oude handdoeken. 

Oude voetballen.

Oude rugby ballen

 

Heeft u deze toevallig over of gebruikt u ze niet meer wij zijn er heel blij mee.


Bent u ook nieuwsgierig naar ons nieuwe reserveringssysteem?

Klik en lees meer!

KennelCare inloggen


 

*****