Wij hebben een mooie zwarte Labrador Retriever gekocht bij de kennel van de Victoriahof in Wadenoyen.

Hij heet Tiu Azul, roepnaam Bøkko en is geboren op 23 januari 2020.

Het is onze tweede hond en een heel leuk maatje van onze Lieke, een Labrador Retriever die nu ruim 1,5 jaar is.

Caroline vertelde ons een paar weken geleden dat ze een leuke rustige labrador pup had uit een zwart en bruin nestje labradors .

Ze had helemaal gelijk  het is  een leuk maatje voor Lieke zou zijn en het gaat super met z’n tweeën.

Nadat we de pup al een keer gezien hadden toen hij 8,5 week opgehaald. Beide keren zijn we uitgebreid geïnformeerd en goed begeleid door Wim en Caroline. De administratie was perfect op orde en namen ze alle tijd voor de vragen die we hadden.

Op zaterdag gaan we vaak met Lieke naar de hondentraining van Caroline en Bøkko sluit ook aan als hij 14 weken is. Naast de goede training die de hond krijgt is het ook een moment om vragen te stellen aan Caroline en geeft zij goed advies over de hond wat wij als heel prettig ervaren.

Lieke gaat in de vakanties naar het dierenpension de Bommel en dat is iedere keer een feest door de goede en professionele opvang door Caroline en haar team.

Het zijn mensen met een zeer groot hondenhart waarbij we onze labradors met een gerust hart aan toevertrouwen.

Kortom, wij hebben hele goede ervaringen met de kennel van de Victoriahof en het dierenpension de Bommel met een zeer professioneel team onder de bezielende leiding van Wim en Caroline.

Pieter en Natascha, baasjes van Lieke en Bøkko

In juli 2018 hadden Caroline en Wim een bruine labrador reu van zeven maanden genaamd: Kárlek.

Kárlek had nog niet veel geluk gehad in zijn korte leven, hij had namelijk zijn poot gebroken toen hij vijf maanden oud was.

Hij was weer teruggekomen naar Caroline en Wim om goed te herstellen van zijn botbreuk. Helaas kon zijn oude baasje door omstandigheden niet meer voor hem zorgen en was hij nu op zoek naar een nieuw gouden mandje.

Omdat ik regelmatig bij Dierenpension de Bommel kwam leerde ik Kárlek steeds beter kennen. Het was een lieve, maar ondeugende jonge hond met veel energie. Hij kon zijn energie niet goed kwijt, omdat hij rustig moest blijven vanwege zijn gebroken poot.

Toen Kárlek eenmaal hersteld was van zijn botbreuk . Vroeg Caroline aan mij omdat ik Kárlek zo’n ontzettende lieverd vond : ‘Wil jij Kárlek niet hebben , want hij is stapel dol op je ?’. En dat was ook wel zo. Maar  ....Ik vond dit een moeilijke vraag, want ik heb helemaal geen ervaring met jonge honden en ik had bovendien al een klein Jack Russel teefje van bijna 12 jaar thuis zitten, genaamd Luna. Wat zou zij ervan vinden als er een jonge labrador bij ons zou komen wonen? Ik heb gezegd dat ik er samen met mijn vriend over na zou denken.

De volgende dag hadden mijn vriend en ik voorgesteld om Kárlek een nachtje mee te nemen om te kijken hoe het zou gaan. We kregen van Caroline spullen mee, zoals een bench, een riem, een kleed en voer, want dat hadden wij allemaal niet. We tilden hem in de auto en hij bleef de hele rit keurig netjes zitten. Toen we eenmaal thuis waren werd het spannend, hoe zou Luna, mijn andere hondje, op Kárlek reageren?

In het begin was het even wennen, maar na een paar uur waren Kárlek en Luna non-stop rustig en lief aan het spelen. Het ging gelijk super goed! Kárlek was super lief en luisterde meteen al hèèl erg goed naar ons. Caroline had ons uitgenodigd om naar haar gehoorzaamheidstraining te komen, zodat hij nog beter zou gaan luisteren naar onze commando’s.

Tot op de dag van vandaag komen wij iedere zaterdagochtend naar de training van Caroline en dit gaat super goed. Op deze training zien wij ook iedere week zijn moeder, broertjes, zusjes, ooms, tantes, oma’s en opa’s. Dit is heel leuk en gezellig!

Tot slot heeft zijn naam ook nog eens een mooie betekenis. Kárlek betekent in het Zweeds ‘liefde’. Wij vinden dat hij geen betere naam had kunnen krijgen. Het is een lieve hond met een gouden hartje die wij voor geen goud meer uit ons leven zouden willen missen!

Familie Breepoel

karlek en Luna

 

Het is al een weer 5 jaar geleden dat ik onze labrador pup mochten ophalen.

Helemaal gelukkig dat het eindelijk mijn pupje mee naar huis mocht.

Ik had hem gedacht de naam Premier te laten houden die er op de stamboom staat,

Het is uiteindelijk ook mijn eerste eigen hond.

Het was voor ons wel erg wennen aan elkaar voor mij en voor de hond zonder zijn mam en nestgenootjes.

Ik ben erg blij dat ik deze labrador altijd om me heen heb.

Premier Dia-Wim van de Victoriahof

premier2

 

rose-sneeuw 

Super blij met ons toller teefje Roze X-mas van de Victoriahof.

Binnenkort krijgen we weer een nieuwe pup in huis erbij van Wim en Caroline

We zijn ontzettend blij dat we van hun tollers mogen genieten.

Dank je wel Wim en Caroline jullie deur staat altijd open voor alle vragen die we soms hebben.


Mark en Stephanie

mil2014 250x174

Dit is ons drietal van de Victoriahof .

Onze Toller Maple Rudi  van de Victoriahof

Rechts ligt onze Ivar Fille van de Victoriahof

Links onze licht blonde Lars Maggio Tria van de Victoriahof

 

Het is een vrolijk drietal waarvan de toller de leidster is en dat wordt door de reutjes totaal geaccepteerd. Ze leidt met strakke poot maar eerlijk en rechtvaardig .

Toen wij in 2002 op zoek gingen naar een toller was dit ras nog lang niet zo bekend als tegenwoordig. We wilden wel graag een goed gevoel hebben bij de fokkers en dit vonden we bij Wim en Caroline die het belang van de puppen voorop stellen  en zeker wilden weten dat hun puppen goed terecht komen.

Het is dus van 2 kanten een soort sollicitatie gesprek geweest en we vonden allebei dat het geslaagd was tijdens het gesprek hebben we alle gezondsheids papieren van de ouders  uitgebreid mogen inzien en toelichting er over gekregen indien het nodig was  .  

Bij het ophalen van de pup kregen we alle drie de keren een uitgebreide "handleiding"mee en de mededeling dat we ten alle tijden konden bellen met vragen.  Hier hebben we ook regelmatig gebruik van gemaakt ook al voelden we ons wel eens lastig . Iets waar Wim en Caroline het totaal niet mee eens waren . Van alle drie de nestjes kennen we ook bijna alle baasjes , doormiddel van reunië of gehoorzaamheidstrainingen met Caroline  en van het pension of dagopvang.

Onze dochter heeft ook een labrador teefje van Wim en Caroline en is daar uitermate blij mee.

Mochten we uitbreiding van ons roedeltje overwegen zullen we ZEKER pols hoogte gaan wanneer er weer een nestje in aantocht is. Of een Labradortje of een tollertje.

Wie ons voor is met een nieuwe pup wensen we net zoveel plezier met de hond als wij altijd doen met de Victoriahof clan .

Fam .van de Griendt

 

Caroline en familie,

Langs deze weg wilden wij jullie bedanken voor de gastvrije ontvangst, alle adviezen en begeleiding bij de aanschaf van Bo.
Het is heel fijn te ervaren dat er mensen zijn, die zo betrokken en toegewijd zijn bij de opvoeding en verzorging van hun en andermans dieren.
Wij zijn er ook van overtuigd dat onze pup een goede basis heeft meegekregen om in zijn verdere leven uit te groeien tot een gezonde, levenslustige fijne hond.
Natuurlijk zullen wij daar ook veel tijd en energie in moeten steken, maar de basis is gelegd en dat is van groot belang.
Wij hebben Bo nog maar 10 dagen en hebben er al veel plezier aan beleefd, is al overal mee naar toe geweest, achter op de fiets, in de auto,geen probleem.
Vandaag is hij voor het eerst naar een puppycursus geweest en naar mijn idee leert hij vrij snel.
Vanzelfsprekend zullen wij jullie geregeld op de hoogte houden van de handel en wandel van Bo.

Hartelijke groeten Rose-marie en Kees Minderhoud.

mapleGraag willen mijn man en ik even een reactie kwijt over onze ervaringen met de Kennel van de Victoriahof. Het was van ons al een tijd een wens geweest om een Toller te hebben. Door toeval leerden we Wim en Caroline kennen. We werden gastvrij ontvangen en na een "sollicitatie gesprek" te hebben gehad met Wim en Caroline dat voor ons als zeer positief ervaren werd, mochten we ons de toekomstige bazen van een Toller pupje noemen.

Het gesprek vonden wij zelf erg positief omdat het wel gaat over een levend wezen, en Wim en Caroline zeker moesten weten dat de pup een goede toekomst zou krijgen. Het belang van de pup staat voor hen duidelijk voorop en de paar keer dat ze een nestje hebben zetten ze zich daar ook duidelijk voor in.
Wat ons ook opviel was dat er duidelijk het verschil werd uitgelegd tussen een Toller en een labrador [die we al hadden].
Zowel van de reu en de teef werden rustig alle papieren besproken en getoond:
heup-dysplasie-uitslagformulieren, ogentest-uitslagformulieren , show-resultaten , enz. 
Toen de pups eenmaal geboren waren, werden we gebeld en werd er een afspraak gemaakt wanneer we mochten komen kijken.
Na 3 weken was het eindelijk zover. De omgeving en de kraamkamer waren erg netjes en schoon; na onze handen grondig te hebben gewassen , mochten we de kraamkamer in.
De kraamkamer is in huis naast de woonkamer en bestaat uit 2 delen: een deel voor de puppy's waarin ook de werpkist is waar de puppy's onder de warme lamp liggen en een deel voor de moeder als ze niet bij de puppy's wil liggen.
Om de anderhalve week kwamen we even kijken.
Altijd was het netjes schoon en zag er alles keurig verzorgd uit.
Toen het zover was dat we Maple mee naar huis konden nemen, hebben we genoeg informatie gekregen over voeding en verzorging, en waar we op moesten letten bij de opvoeding van een pup.
Ook kregen we te horen dat we ten alle tijden konden bellen als er vragen waren. Hiervan hebben we, zeker in het begin, ook regelmatig gebruik gemaakt.
Onze dank hiervoor nog steeds!!!
Soms doe ik nog wel eens een beroep op Caroline en dan staat ze altijd met raad klaar voor ons, niet alleen voor onze Toller maar ook voor onze 2 Labradors die we ook weer bij hen gekocht hebben omdat hun hele fokwijze ons toch wel erg aansprak. Misschien minder nesten per jaar, je komt soms op een wachtlijst. Meer gericht op instandhouding van het ras dan op voldoen aan de soms impulsieve aanschaf door mensen.
Maple is inmiddels een lieve Toller dame van ruim zes jaar met een eigenzinnig karakter, maar dat is kenmerkend voor Tollers. Een intelligent en waakzaam ras, baasgericht en een duidelijke will to please.

Groetjes, Wim en Margot 

"Auf der Suche nach einem Duck Toller…" - Mit diesem Satz ging die Suche los

Luz Mare van de VictoriahofNachdem Anfang des Jahres meine Duck-Toller-Hündin Bunji gestorben war, machte ich mich auf die Suche nach einer neuen Gefährtin für unsere Mix-Hündin Nelli. Für mich war sofort klar, dass es wieder ein Duck Toller sein soll. Im Bewusstsein, dass es nicht einfach sein würde, einen guten Toller zu finden, schrieb ich Züchtern in Deutschland, Dänemark, Schweden, Norwegen, den Niederlande, Belgien und unter anderem Linus Bos, den Besitzer des Rüden Ösmo.

Herr Bos gab meine Daten an Wim und Caroline van de Lagemaat, die zu der Zeit gerade Welpen von ihrer Hündin Arezina zu vergeben hatten. Telefonisch wurde sofort ein Termin für ein erstes Kennenlernen vereinbart. Eine Woche später fuhren meine Mutter und ich die 185km von Haan (Düsseldorf, Deutschland) nach Wadenoyen. Je mehr wir uns unserem Ziel näherten, umso aufgeregter wurden wir: Werden sie uns als "gut genug" ansehen, um einen Hund von ihnen zu bekommen? ... Werden sie uns sympathisch sein? ... Wie sehen die Hunde aus? … Sind sie gesund? … etc. 
Doch alle Bedenken waren umsonst, wir wurden sowohl von den Hunden als auch von Caroline und Wim herzlich begrüßt. Einiger Sprachprobleme zum Trotz verstanden wir uns von Anfang an. Bei einem Kaffee wurden uns alle Papiere gezeigt, die unseren guten Eindruck bestätigten. Als es danach zu den Welpen ging, begrüßte uns zunächst Arezina. Wir waren erstaunt wie fit sie aussah, obwohl sie schon seit vier Wochen 6 Welpen säugte. Sofort verliebt wagten wir nun einen ersten Blick auf die Welpen und als ich Luz das erste Mal auf dem Arm hatte, stand der Beschluss fest, wir haben ein neues Familienmitglied! 
Doch erst einmal hieß es noch vier Wochen zu warten. Um uns die Zeit des Wartens zu vereinfachen, schickten Wim und Caroline uns regelmäßig Fotos und wir fuhren wöchentlich nach Wadenoyen um Luz die Chance zu geben uns schon ein wenig zu beschnuppern. Jedes mal stand für uns Kaffee bereit und Caroline, die uns alle Fragen offen beantwortete.

Luz Mare van de Victoriahof 02Zu Hause hingegen galt es noch einiges zu erledigen, Kabel mussten verkleidet werden, Treppen vergittert und was noch so anfiel um Luz eine möglichst sichere neue Heimat zu bieten. 
Am 6. April war nun endlich der Tag gekommen, an dem der neue Lebensabschnitt beginnen sollte. Wir fuhren nach Wadenoyen um Luz abzuholen. Nachdem alle Formalitäten erledigt und natürlich ein Kaffee getrunken war, hieß es Abschied nehmen.

Der Abschied war sehr herzlich und emotionsgeladen, Tränen flossen auf beiden Seiten. Nur Luz schaute ahnungslos und etwas ängstlich drein, voller Spannung, wie das Leben wohl ohne Mama und die Geschwister aussehen würde. 
Doch es war kein Abschied für immer… kaum waren wir zu Hause angekommen wurden wieder fleißig E-mails hin und her geschickt, um sich über den neusten Stand der Dinge zu informieren. Eins ist uns allen klar, der letzte Kaffe ist noch nicht gemeinsam getrunken…

Heute, vier Wochen später, hat sich Luz prächtig eingelebt. Sie sie ein richtiges Energiebündel geworden. Ihr Temperament hält einen ganz schön auf Trapp. Jeden Tag lernt sie neue Sachen kennen sowohl Gutes wie auch Unfug. Doch neue Kommandos lernt sie auch erstaunlich schnell. Ich bin glücklich, einen so tollen Hund gefunden zu haben. Wir sind schon ein richtiges Team!

Caroline und Wim möchten wir noch einmal ganz herzlich für die liebevolle Aufzucht und die tatkräftige und engagierte Unterstützung und Begleitung auf dem Weg zu einem neuen Familienmitglied danken.

Elisabeth Piegeler

Joris Duo van de VictoriahofDit is onze Joris, officieel Joris Duo van de Victoriahof, Zeven jaar oud is onze lab nu. Nog niet zo lang geleden werd hij door zijn gedrag altijd als 'jonge hond' in geschat. Maar met z'n grijze bekje, valt niet meer te ontkennen, dat hij niet meer de jongste is. Joris is een heerlijke hond. Soms een beetje sullig, maar bovenal is hij heel lief. Te lief soms. Voor waakhond is hij gezakt. Een insluiper liet hij rustig z'n gang gaan, geen blaf of grom heeft hij laten horen. 

Maar dat lieve karakter is verder alleen maar prettig. Het is een allemansvriend; kinderen kunnen alles met hem doen en als hij het zat is, loopt hij weg.
Om Joris goede manieren bij te brengen, zijn we twee jaar op training geweest bij Caroline. Dat waren gezellige uurtjes en we hebben er veel van geleerd. Voet, volg, af, blijf; als hij het wil, kent hij alle commando's. 
Erg slim is Joris echter niet. Wij noemen 'm liefkozend 'dom blondje'. Gooi je een bal, kijkt hij je een beetje dom aan. In een helder moment wil hij er nog wel eens achteraan lopen, maar dat hij de bal moet terugbrengen, dat wil er maar niet in.
Toch hebben we 'm een paar trucjes kunnen bijbrengen. Zo brengt hij de krant naar binnen en helpt hij vol enthousiasme mee bij het uitladen van de boodschappen. Dan brengt hij een zak dropjes naar de keuken. Hiervoor krijgt hij natuurlijk wel als beloning een brokje. Want het blijft natuurlijk wel een labrador…. eten gaat voor alles!

Corry Kuster

BLACK OCTO van de VictoriahofHallo Caroline, en Wim hierbij sturen we je een paar foto s van (Sem) BLACK OCTO v d victoria hof. Zoals je op de foto's ziet gaat het erg goed met sem hier in de polder. ze kan de hele dag vrij lopen in onze tuin en op ons land! wij zijn kei blij met haar, we zijn samen op cursus geweest, hebben 2 diploma s gehaald. het is nu alweer een jaar geleden dat we haar kregen, en ze luistert, als het haar uitkomt. best goed, maar beetje eigenwijs is ook wel leuk! nou groetjes van Patrick en Bianca en natuurlijk van Sem